انتخابات: کروبی و استراتژی 70 هزار تومانی!

کروبی و طیف همراه ایشان وقتی احمدی نژاد طرح هدفمند کردن یارانه ها را ارائه کرد مدام به دولت خرده می گرفتند که دولت پولی ندارد که بخواهد آن را تقسیم کند، تازه جالب توجه آن است که این پول از محل کاهش یارانه های بنزین قرار بود تامین شود یعنی یک هزینه را به هزینه دیگر تبدیل می کرد.... بحث سر آن طرح و توجیه آن نیست. سوال این است که آقای کروبی که برای تقسیم 30هزار تومانی، داد تورم و کسری بودجه داشت، قرار است که 70هزار تومان را از کجا و با چه بهایی تامین کنند؟

احتمالا استراتژی ایشان این است که بگوید 70هزار تومان می دهم بعد که عده ای از مردم ساده لوح را توانست فریب بدهد و رای آورد، مسلما ایشان برای تامین این مقدار باید به مجلس لایحه ارائه دهد و از مجلس برای حراج ثروت عمومی همه نسل های بعد اجازه بگیرد که مسلما مجلسی که به طرح احمدی نژاد با قیمت پایین تر رای ندارد، رد این طرح که دیگر در آن قطعی است. در ضمن اصلا پولی وجود ندارد که مجلس حراج کردن آن را تصویب کند. خوب بعد از این اتفاق به راحتی آقای کروبی مدعی می شود که ببینید من می خواستم این کار را بکنم اما مجلس نگذاشت!

پینوشت 1: در روزهای اخیر عده ای نوشته اند که به موسوی رای می دهند اما کروبی قاطع تر و بهتر است!! به نظر من با این تفکرات ساده لوحانه، حاج آقا کروبی درمقولات اقتصادی از احمدی نژاد هم خطرناک تر است بهتر است که به موسوی رای بدهند شک هم نکنند که موسوی بهتر از کروبی است مگر اینکه موسوی قیمت رای را 100هزار تومان کند....

پینوشت 2: من نگفتم که خودم به موسوی رای می دهم! کسی را هم به این کار دعوت نمی کنم. اصلا تو وادی تبلیغات کردن برای کسی نیستم.

انتخابات: انصراف از یک نظر!

در اولین نوشته انتخابات نوشتم که انتخابات خوب است از آن جهت که فکرها را لااقل لحظه ای معطوف خودمان و اینکه چه باید بکنیم می کند.... ولی دیدم که نه! با این چوب حراجی که روی نفت مملکت زده اند و ساده اندیشی و عوام زدگی را در مردم محکمتر می کنند که دو سه رای بیشتر جمع کنند، فکر کنم دوباره توسعه ایران که 100 سال از دنیا عقب بود الآن شد 120 سال....

واقعا متاسفم که باید بگویم علیرغم نظر قبلی به این نتیجه رسیدم که کاش انتخابات نبود. لااقل باعث قانونی شدن ساده انگاری و توهماتی که چون زنجیر بر پای توسعه و پیشرفت ایران بود نمی شد...

لینک ها:
در صورت پیروزی؛ کروبی ماهی 70 هزار تومان می‌دهد
"في" 70 هزار تومان شد
کرباسچی: پرداخت 200 هزار تومان به هر ایرانی

انتخابات: اعلام تایید یا استراتژی Endorsement

یکی از استراتژی های تبلیغاتی شرکت ها گرفتن تایید افراد یا سازمان هایی است که نقش مهمی در هدایت تصمیم مشتری دارند. در حقیقت مشتری بدلیل عدم اطلاع درست در مورد کالا مجبور است که از رابطه ایجاد شده کالا با آن فرد محبوب یا شرکت معتبر و نیز اثر مثبت تایید آنها به کالا اطمینان کرده و آن را بخرد. مثلا راجر فدرر در کنار ساعت سواچ یا رضازاده در کنارتصویر آب معدنی واتا یا املاک رابینسون دبی به نوعی سبب توجه و اقبال مردم به آن کالاها و خدمات می شوند در حالیکه شاید به درستی و منطقی کیفیت ساعت سواچ و یا آب معدنی واتا برای آنها اثبات نشده باشد.

البته مسلما باید بین کالای تبلیغی و آن فرد یک سنخیت وجود داشته باشد. مثلا رضازاده در کنار لوازم آرایش زنانه کاملا خنده دار است یا محمدرضا گلزار در کنار آب معدنی دماوند یک جوری بی ربط است اما همین محمدرضا گلزار در کنار پوشاک ماکسیم کاملا به جا، مناسب و اثرگذار است.

در انتخابات نیز به همین شکل است با این تفاوت که طیف مخاطب و افراد زیاد هستند پس ممکن است که ما تایید طیف های مختلف را دنبال کنیم. مثلا حمایت هنرمندان معروف و محبوبی مانند جمشید مشایخی یا عزت الله انتظامی از یک کاندیدا می تواند روی نظر صنف هنرپیشگان و نیز مردمی که آنها را قبول دارند، اثر داشته باشد. ولی ممکن است اعلام نظر پرویز تناولی زیاد روی مردم اثر نداشته باشد از آن جهت که مردم زیاد یا اصلا او را نمی شناسند ولی این هنرمند روی صنف مجسمه سازان احتمالا اثر بیشتری دارد. البته اگر او بخواهد اصلا وارد وادی اثرگذاری روی دیگران در انتخابات شود.

همین نوع اعلام حمایت و تایید نیز در میان سیاسیون در انتخابات به شدت وجود دارد و این کمک می کند که مردم ِ حامی یک نگرش سیاسی در پیدا کردن فرد مورد نظر خود راحت تر به نتیجه برسند. مثلا حمایت خاتمی از موسوی و قرار گرفتن عکس او در کنار موسوی می تواند رای قابل ملاحظه ای از افراد اصلاح طلب را متوجه موسوی کند یا با اعلام حمایت سروش ار کروبی، دوستداران سروش به کروبی رای بدهند. البته کاملا واضح است که بَعد اثر مورد اول یعنی اعلام حمایت خاتمی از موسوی کاملا غیرقابل قیاس با تایید کروبی از جانب سروش است هم از جهت محبوبیت خاتمی در میان مردم و هم از نظر گرایش سیاسی زیرا اصلا گرایش سیاسی اقای سروش گرایش تعریف شده با مرزهای مشخصی نیست که مخاطبی برای خود داشته باشد یا لااقل به اندازه آقای خاتمی.

البته اثر این کار کاملا صددرصد نیست بلکه به مخاطب بستگی دارد. هر چه مخاطب بدون نظر و بلاتکلیف تر باشد و البته بیشتر حامی فرد حمایت کننده باشد میزان پیروی چشم بسته او از کاندیداها بیشتر خواهد شد. اما اگر اینگونه نباشد این روش اثری ندارد و حیف و میل کردن منابع و زمان را به دنبال دارد. مثلا اگرچه خاتمی از موسوی حمایت کرده است اما این حمایت او بر نزدیکترین دوست خاتمی یعنی آقای ابطحی اثر نداشته و ایشان به حامیان کروبی پیوسته است.

یک نکته خیلی مهم هم آن است که بدترین شانس یک شرکت و کاندیدا آن است که بعد از حمایت فردی از آنها، آن فرد متهم به فساد اخلاقی و موارد دیگر شود که تخریب ناگهانی و به باد رفتن تلاش آن شرکت در استفاده از آن فرد در تبلیغات را به همراه دارد. مثلا بی ادبی سروش به دولت آبادی هرچند از نظر خود سروش دفاع از خود باشد علاوه بر تخریب چهره خود به عنوان فردی فرهیخته و روشنفکر، تخریب کننده چهره کروبی در سطح عمومی نیز خواهد بود...

حال فکر می کنید اعلام حمایت های زیر به چه معناست و چه کسانی را تحت تاثیر قرار می دهد؟ بُعد اثر آنها چقدر است؟ کم یا زیاد؟
اعلام نظر آیت الله طاهری خرم آبادی در مورد دکتر رضایی
مصطفی ملکیان: با رای به مهندس موسوی به سیاست‌ورزی اخلاقی رای می‌دهم
دکتر معین:موسوی پیروز این انتخابات است چه بگذارند و چه نگذارند
همسر شهید همت: این 4سال،خون‌دل خوردیم
حمایت همسر دکتر فاطمی از احمدی نژاد
حمایت محمدرضا فروتن از میرحسین

شروع نوشته های انتخابات....

کم کم باید در مورد انتخابات بنویسم.... هرچه قدر که بخواهیم بی تفاوت باشیم نمی شود. این روزها ایام مبارکی است! چون لااقل حتی فسیل شده ترین فکرها هم به خود می آیند که لااقل مدتی هر چند کوتاه برای آینده کشور فکر کنند. حتی اگرچه این فکرها بی اثر و بی بعد و بی محتوا باشند باز از نبودشان بهتر است.

البته نوشتنم نه به این معناست که بخواهم بگویم به چه کسی باید رای داد. نه قرار نیست که این بلاگ را به بنگاه تبلیغاتی تبدیل کنم و در رسای خوبی های بی پایان آقای X و بدی و پلیدی های جمع شده در آقای Y صحبت کنم. موضوع فراتر است....

شروع خواهم کرد... به زودی....

سوال: راستی در فکر آن دختری که عکسش در بالاست چه می گذرد؟ کسی می داند؟